http://www.mojeptaki.pun.pl pl http://backend.userland.com/rss http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=15#p15 15@http://www.mojeptaki.pun.pl              Bażanty
-Kiśćce Srebrzyste
-Bażanty Królewskie
-Pawie Indyjskie(Niebieskie)
-Bażanty Złociste
-Bażanty Bananowe(Lutino)
-Bażanty Diamentowe
-Uszaki Siwe
-Bażanty Węgierskie
-Tragopany modrolice
-Bażanty Obrożne(Łowne,Dzikie)

             Inne
-Przepiórki Japońskie
-Cukrówki
-Trzy kwoki]]> Poniedziałek 27 PaŸdziernik Poniedziałek 27 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=14#p14 14@http://www.mojeptaki.pun.pl
Ojczyzną bażanta łownego jest olbrzymi obszar, który ciągnie się od Kaukazu aż do wschodniej oraz południowo-wschodniej Azji. Tworzą tam wiele podgatunków. Rozróżnia się około 30 podgatunków tego pięknego i dobrze znanego ptaka. Bażant łowny hodowany był już około 500 lat p.n.e. przez Greków, następnie przez Rzymian. Ptaki te do Europy środkowej trafiły w XI w.
Bażanty łowne wykazują olbrzymie skłonności do odbywania pieszych wędrówek. Jedną z przyczyn takiego zachowania może być ograniczona ilość pokarmu na danym terenie. Wędrówki takie odbywają się najczęściej przy rzekach, strumykach i różnych ciekach wodnych. Nie wędrują na otwartej przestrzeni.
Okres rozrodczy u tych ptaków trwa do maja, a rozpoczyna się z chwilą stopnienia śniegu. Każdy kogut w tym czasie zajmuje dla siebie swój rewir, którego będzie strzegł i na którym gromadzi kilka kur. Podczas toków kogut głośno pieje oraz trzepocze skrzydłami. Często dochodzi do walk między kogutami z sąsiednich rewirów.
Samice zakładają gniazda na ziemi, pośród roślin, zbóż i krzewów. Do wygrzebanego dołka znoszą około 8-16 jaj, które wysiadują przez 24-25 dni. Pisklętami po wykluciu opiekuje się samica i razem poszukują pokarmu. Młode bażanty łowne są wrażliwe na zimno oraz deszcz.
Ptaki na wolności żywią się ziarnem zbóż, nasionami chwastów, krzewów. Jedzą także jagody, korzenie, bulwy, liście i młode pędy roślin. Do ich diety można zaliczyć też dżdżownice, ślimaki oraz owady.
W hodowli żywimy je pszenicą, kukurydzą, słonecznikiem, granulatem oraz mieszankami różnych zbóż i nasion. Ptaki powinny dostawać także zielonki, warzywa, owoce, a także pokarm pochodzenia zwierzęcego.
Są to niezwykle piękne i łatwe w hodowli ptaki. Praktycznie każdy nas zaczynał od hodowli tego gatunku. Rozmnażają się w pierwszym roku, stopień zapłodnienia jaj i wylęgu jest duży.
Niektóre koguty w czasie lęgów są nieco agresywne i wchodząc do woliery należy uważać.
U mnie samice przy podbieraniu jaj znosiły ich około 50. Na naturalne lęgi można liczyć raczej tylko w dość dużych i gęsto obsadzonych roślinami wolierach. Ptaki powinny mieć możliwość schronienia się przed śnieżycami i wichurami w czasie okresu zimowego.
Podczas srogich zim ptaki na wolności często padają z wycieńczenia i głodu. Dlatego podczas takich niesprzyjających warunków pogodowych powinniśmy je dokarmiać.
Obecnie na obszarach Polski widoczny jest spadek populacji bażanta, a to za sprawą wzrostu liczby drapieżników. Koła łowieckie prowadzą hodowlę, a następnie introdukują ptaki do naturalnego środowiska. Ma to na celu zwiększenie populacji bażanta łownego na naszych terenach.
Myślę jednak, że sama introdukcja niewiele tu da. Najpierw trzeba zmniejszyć populację drapieżników, tj. lisów, zdziczałych psów i kotów, a następnie wziąć się za odbudowę populacji bażanta łownego w naturalnym środowisku.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=13#p13 13@http://www.mojeptaki.pun.pl

Bażant kasztanowaty potocznie znany pod łacińską nazwa Elliot w naturze występuje we wschodnich Chinach gdzie zamieszkuje lasy położone w górach . Przez degradacje środowiska naturalnego populacja jego na wolności drastycznie maleje. Pierwsze ptaki zostały sprowadzone do Europy w roku 1874.Przez stosunkowo łatwy sposób hodowli szybko rozprzestrzeniły się po całej Europie.
Kogut osiąga długość 80 cm, Jego szata jest głównie koloru kasztanowatego skąd Polska nazwa bażant kasztanowy. Dziób i nogi ma szare róże koło oczu są czerwone. U młodych są one bledsze oraz mniejsze. Ciemię jest koloru szarego jak i reszta głowy z wyjątkiem podgardla ,które jest czarne. Górna oraz dolna część grzbietu jest koloru jasno brązowego poprzeplatana czarnymi kropkami.. Druga połowa jest biała. Pokrywy skrzydłowe również są jasno brązowe z białym paskiem, który biegnie wzdłuż skrzydła. Pióra na pygostylu czarno białe. Ogon jest brązowy w szare paski i osiąga długość 40 do 45 cm U samicy natomiast dominuje kolor szary z wyjątkiem podgardla ,które podobnie jak u samca jest czarne. Dolna część grzbietu jest biała. Samica osiąga długość około 55 cm
Ptaki tego gatunku jeżeli nie są z późnych lęgów często przystępują do nich w pierwszym roku życia. Okres lęgowy u tego gatunku przypada na kwiecień –maj. W tym czasie samiec zaczyna intensywnie interesować się samicami. Na jednego samca powinno przypadać od 1 do 4 samic. Samica w tym czasie znajduje miejsce na gniazdo w, którym składa od 6 do 8 jajek koloru kremowego , wysiaduje je przez okres 25 do 26 dni. Po tym okresie z jajek lęgną się młode. Młode swoim wyglądem przypominają młode bażanty złote lecz są bardziej rudawe. Jeżeli młode będziemy wychowywać w sposób sztuczny musimy pamiętać o tym aby trzymać te ptaki w obszernych odchowalnikach które musimy urozmaicić np. gałązkami drzew iglastych ponieważ młode tego gatunku są bardzo agresywne względem innych pisk laków.. Jeżeli nie zapewnimy im odpowiednich warunków młode Elliota będą wydzióbywać sobie pióra. Ptak , którego zaatakuje najczęściej cale stado będzie stał w miejscu tak że na pierwszy rzut oka będzie wyglądał na spokojnego. W gruncie rzeczy będzie czuł okropny ból i jeśli w porę nie zainterweniujemy to z pewnością skończy się to dal niego śmiercią . Musimy również pamiętać by podawać im pełnowartościowe granulaty witaminy oraz świeżą zielonkę. Na zielonkę najlepiej nadaje się Mniszek lekarski, krwawnik oraz trawa oczywiście należy ją posiekać by młode mogły przełknąć.
Ptaki te nie są wymagające w zupełności na stadko samiec plus dwie samice wystarczy woliera o powierzchni 20 metrów kwadratowych. Którą należy obsadzić różnoraką roślinnością tj. sosny, świerki. Na podłoże najlepiej nadaje się trawa tzw. dywanowa którą najlepiej posadzić na całej powierzchni woli ery .Możemy dla urozmaicenia zasadzić parę kęp wysokowzrostawych traw które będą się wspaniale prezentować a w okresie lęgów samica może znaleźć tam miejsce na gniazdo. W woli erze musi być również miejsce na piasek ponieważ bażanty są pozbawione pióra pudrowego i nie mogą kąpać się w wodzie wodę zastępuje im właśnie piasek , który musi być co jakiś czas wymieniany ponieważ gromadzą się tam bakterie. Ptaki te są podatne na choroby szczególnie na choroby dróg oddechowych. Samce Elliotów są często bardzo agresywne dlatego najlepiej trzymać ten gatunek osobno.
Zimy znoszą bardzo dobrze choć nie zaszkodzi wstawić im jakiegoś domku lub zada szyć część woli ery.
Żywienie tych ptaków nie jest skomplikowane tzn. należy im podawać granulat pełno wartościowy wymieszany razem z mieszanką zbóż(w jej skład powinny wejść min. pszenica. kukurydza jęczmień słonecznik itd.). Do tego codziennie należy podawać zielonkę (sałata, mniszek lekarski, krwawnik, koniczyna). Do prawidłowego wybarwiania się ptaków należy cały rok dodawać do diety posiekaną marchew ponieważ zawiera ona karoten niezbędny składnik do prawidłowego funkcjonowania ptaka.
Ptaki te są bardzo ekstrawagancko ubarwione szczególnie samiec więc jeśli zapewnimy im odpowiednie warunki będą zdobić swym wyglądem nasze woli ery i na pewno przyniesie nam wiele satysfakcji rozmnażanie tego bażanta szczególnie jeśli lęgi przeprowadzimy w sposób naturalny]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=12#p12 12@http://www.mojeptaki.pun.pl
Wystepowanie: w naturze występujący jedynie w lasach deszczowych Wietnamu, popularny rowniez w prywatnych hodowlach.

Charakterystyka: kogut niebiesko-czarny z białym czubkiem na głowie, głowa od dzioba do konca tylneij czesci pokryty skora. Kura kolory brazowego- upierzenie maskujace. Kogut jak i kura maja czerwone nogi, u samca wystepuja ostrogi.Długość ciała ok. 58-67 cm. Samica znosi 4-7 jaj które wysiaduje przez 21-23dni.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=11#p11 11@http://www.mojeptaki.pun.pl
Bażant ten wraz jest także przez hodowców mikado i wraz z kiścicem tajwańskim ( Lophura swinhoei ) występuje endemitycznie, w środkowym Tajwanie na wysokości 1500-3950m n.p.m. Uważany jest za ptaka narodowego Tajwanu.
Kogut osiąga długość 85-100cm, z czego 49-57 cm przypada na ogon.
Barwa ciała samca jest czarna z granatowym,metalicznym połysku.
Lotki drugorzędowe, trzeciorzędowe oraz większe pokrywy skrzydeł mają białozłote końcówki.
Ogon czarny z białozłotymi cienkimi paskami. Dziób i skoki barwy szarej. Tęczówki jasnobrązowe.
Dookoła oczu widnieją czerwone obwódki. Kura osiąga długość ok. 46-55cm z czego na ogon przypada 18-25cm. Jest ciemnobrązowa z czarno-kasztanowo-szarymi rysunkami. Samica podobnie jak u samca ma dookoła oczu ma niewielką obwódkę. Jest ciemniejsza od innych samic z rodzaju Syrmaticus.
Samica tego gatunku składa od 6 do 11 jaj i wysiaduje sama przez 26-28 dni. Młode tego gatunku są krępawej budowy po wykluciu i ciemniejsze niż powszechnie znane każdemu bażanty złote. Są też od nich mocniejsze. Rosną szybko i po upływie 2 miesięcy są już praktycznie wyrośnięte.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=10#p10 10@http://www.mojeptaki.pun.pl
Ten niezwykle rzadki i piękny gatunek zamieszkuje Borneo.
Charakteryzuje się największą wśród kuraków ilością sterówek ,która dochodzi do 32 sztuk.
Twarz wraz z wyrostkami skórnymi,zachodzącymina gardłoi wystającymi powyżej głowy jasnoniebieskie. Głowa i szyjaczarne,niebiesko przyozdobione. Górna częsc piersi kasztanowata. Wierzch ciała czarny z niebieskimi i białymi plamkami, sterówki białe.
Młode koguty uzyskują barwną szatę w pierwszym roku. Dorastają do 80 cm długości z czego 45 przypada na ogon.

Wyrostki skórne na głowie kury niebieskie, obwódki oczne czerwone.
Upierzenie kasztanowatobrązowe z delikatnym, czarnym zdobieniem, gardło białawe.
Długośc ciała 55cm. Ptaki te występują w górskich lasach do 700 m n.p.m.
Do wygrzebanego w ziemi gniazda kura znosi 2-3 jajka, które wysiaduje 25 dni .
Pożywieniem są nasiona,jagody, trawa i inne zielone częsci roślin,a także owady i ich larwy , co jest głównym składnikiem diety piskląt. Pierwszy europejski odchów miał miejsce w parku w Walsrode w 1982 roku. W1982 roku na świecie odchowano59 ptaków: 47w USA,8 w Meksyku, 2 w Azji i 2 w Europie. Zdjecia ze strony]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=9#p9 9@http://www.mojeptaki.pun.pl
Olśniak Sclatera, zwany też czasem białosterny-zamieszkuje północno- wschodnią Brimę, Asam, Junnan oraz południowo- wschodni Tybet. Areał jego występowania liczy sobie zaledwie 93.000 km2.
Żyje w górach na wysokości 4300-4500m n.p.m.
Gatunek ten jest endemicznym mieszkańcem wschodnich Himalajów.
Zamieszkuje lasy rododendrowe , dębowe i iglasty las, obszary bambusowe , obszary porośnięte jałowcami , otwarte trawiaste tereny i polany leśne, a także występuje na skalistych stromych zboczach z których schodzi w zimę do wysokości 2000 m.n.p.m .
W trakcie okresu lęgowego, ptak ten łączy się w pary, a w okresie zimowym w niewielkie stada

Rozmiar ciała tego olśniaka waha się w granicach 63 -68 cm.
Wyglądem i ciężarem ciała, jest podobny do swoich poprzedników. Występuje w dwóch podgatunkach L. s. sclateri i L s. orientalis , różniących się nieznacznie upierzeniem.
Na głowie ma lekko skędzierzawione, niebiesko- zielone piórka ze złoto- purpurowym połyskiem, brak jest u niego takiego czubka jak u innych olśniaków. Wokół oczu występują szerokie, nieopierzone obwódki niebieskiej barwy. Skrzydła zielone połyskujące purpurowo. Spód ciała czarny, boki są zielone. Pióra nadogonowe oraz ogon białe. Na spodniej stronie ogona poprzeczny, szeroki, rdzawo- brązowy pas.
Kura podobna do kury olśniaka himalajskiego lecz z nieco ciemniejszą szyją i z czarnym ogonem w biało- żółte, poprzeczne prążki. Różni się też po przez mniej obszerne białe gardło oraz brak czubka na głowie.
Gatunek tego bażanta przywieziono do Europy lecz efekty hodowlane jego były nikłe. Olśniak Sclatera jest bardzo rzadki w przyrodzie i również bażant ten jest wpisany do Czerwonej Księgi jako gatunek zagrożony wyginięciem.
Wymagania pokarmowe są takie same jak olśniaka himalajskiego. Główną dietę tego ptaka stanowią zielone części roślin, robaki jak i owoce leśne i korzonki.
Samiec i samica są tak samo ubarwione jako mlode,z tym że samczyk jest znacznie ciemniejszy od samiczki.
Gatunek nie osiągalny w naszych hodowlach. Szacuje się że populacja tego ptaka w warunkach naturalnych waha się w granicach między 2.500 do 10.000 sztuk, nie jest to jednak dokładnie sprawdzone. Do zmniejszenia jego populacji przyczyniły się polowania tubylców jak i pozyskiwanie jego piór na ozdoby oraz degradacja środowiska.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=8#p8 8@http://www.mojeptaki.pun.pl
Tragopan modrolicy żyje w północno - wschodnim Asamie, północno - wschodniej Birmie, południowo - wschodnim Tybecie, w chińskim Juannie, północno zachodnim Wietnamie i górach środkowych Chin.
Jest ptakiem średniej wielkości, około 64 cm długości. Kogut ma głowę czarną, lica pozbawione piór - kobaltowo niebieskie. Na ciemieniu pomarańczowy czubek. Szyja i górna część piersi, czerwone. Reszta upierzenia pomarańczowo brązowa. Na górnej części ciała występują szare, czarno obrzeżone oczka. Na spodniej części ciała "oczka" są większe, bez czarnych obwódek. Nogi mają barwę różową. W czasie sezonu rozrodczego samiec nadmuchuje fałd skórny-lica i różki, przez co staje się jeszcze bardziej piękniejszy.
Kura na górnej części ciała jest brązowa z czarnymi plamkami, spód ciała jaśniejszy, szaro nakrapiany. Znoszą ok. 10 jaj. Okres inkubacji wynosi 28 dni. Samice zazwyczaj same wysiadują jajka. Samica tyminka jest bardzo podobna do samicy Tragopana czerwonego.
Tragopany temminickie łatwo krzyżują się z Tragopanem plamistym i czerwonym.
Gatunek ten jest bardzo liczny w hodowlach, dobrze się rozmnaża. Dojrzałość płciową samce osiągają w 2 roku, a samice znoszą jajka już w pierwszym roku. Gniazda zakładają wysoko. W hodowlach wolierowych pod dachem woliery. Za gniazda służą im koszyki wiklinowe.
Żywi się je podobnie jak inne bażanty. W skład diety powinny wchodzić różne zboża, mieszanki, zielonki, warzywa, owoce, tak, aby karma była urozmaicona.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=7#p7 7@http://www.mojeptaki.pun.pl
Tragopan cabot w naturze występuje w 2 podgatunkach:
T. c. caboti
T. c. guangxiensis


Jest on najmniejszy i najjaśniejszy ze wszystkich tragopanów.
Zamieszkuje południowo- wschodnie Chiny. Samiec osiąga długość 61cm.
Głowa czarna, policzki pomarańczowe, tęczówki brązowe . Grzbiet czerwono-pomarańczowo-rudy w kremowe plamy.
Piersi czysto beżowe. Nogi jasnoczerwone, a dziób szary. Sterówki czarne. Podczas toków przyjmuje postawę " pionową" rozkładając policzki tworząc barwny płat skuty. Na skroniach umieszczone są wyrostki skórne tworzące rogi, w takiej postawie kogut gania kurę z rozpostartymi skrzydłami i ogonem.
Kura mniejsza osiąga ok. 50cm długości, jest bardzo zgrabna.
Upierzenie brunatno- szaro - brązowe.
Kura tego gatunku dojrzewa płciowo w 2 roku, znosi wówczas od 2-4 jaj, które wysiaduje przez 28 dni.
Gatunek ten nie jest pospolity w hodowlach. Powodem jest cena jak i mała pula genów i problemami z lęgami.
Tak jak inne gatunki tragopanów, także i ten nie lubią wolier skierowanych na południe. Nie lubią upałów jak i mokrego podłoża.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=6#p6 6@http://www.mojeptaki.pun.pl Crossoptilon crossoptilon

Uszak biały- inaczej Tybetański, jest to gatunek bażanta u którego wyróżniamy pięć form podgatunku: (C.c.crossoptilon,C.c.dolani,C.c.harmani,C.c.drouyni,C.c.lichiangense.).
W naturze ptaki te osiągają długość ok.90-95cm. Występują w wysokogórskich rejonach- nawet powyżej 4000m.n.p.m. w Tybecie.
Wszystkie podgatunki mają czarne ciemię, twarz nagą koloru czerwonego oraz białe kosmyki piór po bokach głowy niczym uszy, od czego wywodzi się nazwa „uszak”.
U dwóch podgatunków kosmyki te są krótsze i nie wyrastają ponad głowę. Nogi czerwone, dziób masywny koloru rogowego, ogon wachlarzowaty spłaszczony bocznie. Zabarwienie ogona u tych ptaków ma kolor granatowo-czarny - połyskujący zielenią. Pióra pokrywowe ptaka mają kolor biały u podgatunku Crossoptilon c. drouyni, podgatunek Crossoptilon c crossoptilon ma skrzydła brązowe, a pozostałe pióra pokrywowe kolory srebrno-białe do szaro-białych. Crossoptilon c .harmani- ma pióra na skrzydłach koloru jasno- niebieskiego.
Samce i samice są ubarwione jednakowo, samice są jednak mniejsze, mają mniejszą głowę i małe lub w ogóle nie mają ostróg.
Uszaki białe występują w górzystych, zalesionych rejonach od 3000 do nawet 5000m.n.p.m. zasiedlając rzadkie lasy z gęstym podszyciem. Są to ptaki monogamiczne, kogut w okresie godowym chodzi za swoją wybranką z rozłożonym ogonem i skrzydłem od strony swojej partnerki. Do kopulacji dochodzi przeważnie (jak wynika z obserwacji moich ptaków) wczesnym rankiem i koło południa, rzadziej wieczorem. Samica gniazdo zakłada przeważnie w gęstych zaroślach, czasem pod pniem drzewa. Jest to płytkie zagłębienie w ziemi wyścielone liśćmi i igliwiem. Samica znosi w nim od 4-8 jaj koloru jasnoszarego do jasnobrązowego, czasami nakrapiane ciemnobrązowymi plamkami, które następnie sama wysiaduje przez okres ok.24-26 dni.
Po tym okresie lęgną się młode pisklęta i przebywają ze swoimi rodzicami aż do jesieni. Jesienią uszaki grupują się w niewielkie rodzinne stada.
W poszukiwaniu pokarmu ptaki przekopują ziemię swoimi mocnymi dziobami, potrafią dziobem przesuwać nawet sporej wielkości kamienie. Kopiąc wygrzebują kłącza, korzonki, cebulki, nasiona, larwy i poczwarki owadów. Dietę swoją urozmaicają również owocami i jagodami różnych krzewów oraz zieleniną.

W chowie wolierowym dietę ich wzbogacamy różnymi nasionami zbóż (pszenica, owies, kukurydza, słonecznik, konopie itp.) owocami oraz warzywami. Podajemy im też mieszanki mineralne z witaminami oraz gryt.
Pisklęta uszaków po wykluciu się karmimy mieszanką paszową dla kurcząt domowych, zwiększając stopniowo według wzrostu ilość zieleniny i ziarna zbóż.
Z pośród wszystkich gatunków uszaków, jest to najrzadziej hodowany gatunek uszaków w niewoli. Spowodowane jest to z pewnością małym pogłowiem tego gatunku w naszym kraju jak i ceną.
Zachęcam jednak wszystkich hodowców, którzy mogą sobie na to pozwolić do nabycia tego pięknego gatunku.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=5#p5 5@http://www.mojeptaki.pun.pl Crossoptilon muntchuricum

Uszak brunatny, jeden z trzech gatunków uszaków ( brunatny, siwy, biały ) jest z nich największy wzrostem i ciężarem masy ciała .Dorasta do 95cm. długości.
Areał jego występowania to górzyste leśne tereny na wysokościach od 1800 do 4500 m.n.p.m w północno - zachodnich Chinach.
Ubarwienie tego ptaka nie jest bajecznie kolorowe jak powszechnie znanych bażantów złotych czy diamentowych, aczkolwiek ptaki te wyglądają ładnie- prezentując się niczym arystokracja wśród bażantów.
Ciemię u tych ptaków jest zabarwione na kolor aksamitnie czarny, boczna część twarzowa głowy ma kolor czerwony a pióra po bokach tworzące „uszy ”i podgardle są koloru białego, wyrastające ponad głowę, dłuższe niż u uszaków siwych i białych. Szyja zabarwiona jest na czarno, korpus i część podbrzusza oraz pokrywy skrzydeł mają kolor brązowy. Kuper i dolna część pleców zabarwiona jest na kolor srebrzysto- biały, a ogon, który składa się z piór ułożonych wachlarzowato- jest koloru szaro- białego z brązowymi końcówkami mieniącymi się kolorem niebieskim.
Kura jest nieco mniejsza i lżejsza od koguta ( 1.8-2.1kg.) i waży około (1.5-1.8kg.) ,ma też znacznie mniejsze ostrogi lub jest ich całkowicie pozbawiona.
Podczas ciepłych pór roku ptaki te przebywają w wyższych partiach gór, zstępując zaś na ich niżej położone stoki zimą na których jest mniejsza pokrywa śniegu, i przebywają tam aż do nadejścia wiosny. Przebywają zazwyczaj w rzadkich sosnowych, dębowych lub brzozowych lasach.
Ptaki przystępują do rozrodu przeważnie w drugiej połowie kwietnia, a kura swoją nośność zaczyna zazwyczaj w drugim, rzadziej w pierwszym roku swojego życia. Do dobrze ukrytego gniazda które znajduje się przeważnie pod osłoną krzaków lub korzeni, czasem też między szczelinami skalnymi - wyścielone igliwiem i liśćmi znosi od 5-8, czasem 10 szaro- zielonych jaj które następnie wysiaduje sama przez okres ok.26-27 dni. Kogut w tym czasie przebywa w pobliżu gniazda oddalając się od niego tylko w chwili udawania się na żerowisko.

Hodowla tych ptaków nie przysparza żadnych większych problemów i nie odbiega od hodowli innych popularnych gatunków bażantów. Woliera dla tych ptaków powinna być obszerna i w miarę urozmaicenie urządzona. Znajdować się w niej powinno dobrze przepuszczalne podłoże gdyż ptaki te przekopują ziemię dziobem i w żle utrzymywanych pomieszczeniach o złym drenażu często mają zabrudzone dzioby i są bardzo zagrożone inwazją nicieni jelitowych oraz zakażeniem bakteriami przebywającymi w mokrym podłożu (gruźlicy, salmonellozy ).
Wewnątrz woliery powinny znajdować się obumarłe pnie drzew, korzenie, różnej wielkości kamienie, kłody oraz kilka rosnących krzaków dla lepszego wyglądu woliery, zabezpieczonych odpowiednio kamieniami by ptaki ich nie wykopały. W tak urządzonej i przestronnej wolierze ptaki czują się dobrze i ładnie się prezentują.
Można też uszaki utrzymywać luzem na trawnikach puszczone swobodnie, co jest dla ptaków wygodniejsze, wcześniej je do tego przyzwyczajając. Utrzymywane ptaki w ten sposób same sobie wyszukują pokarmu zaspokajając swoje zapotrzebowanie pokarmowe.

Ja moje uszaki uszaki utrzymuję jednak w wolierze o powierzchni ok.40 m2, w której znajduje się rosnące drzewo jabłoni, kilka pni obumarłych, kamienie i korzenie. Jest to wystarczającej wielkości woliera, a przebywające w niej ptaki czują się dobrze. Oczywiście-wolałyby z pewnością chodzić swobodnie po obszernym trawniku.
W tak urządzonych pomieszczeniach samice zazwyczaj same wysiadują jajka, a młode podczas wzrostu nie nabierają przykrego nawyku wydziobywania sobie piór „Pterofagia”, co ma miejsce w małych, ciasnych, skąpo urządzonych wolierach.
Jako pokarm podaję moim ptakom gotową mieszankę sporządzoną z ziaren pszenicy, owsa, kukurydzy, konopi, słonecznika, grochu, peluchy, kardi itp.- firmy trudniącej się produkcją karmy dla gołębi oraz, urozmaicam pociętymi na małe kawałki warzywami i owocami w całości,a w miesiącach letnich i jesiennych podaję też truskawki, czarny bez, jarzębinę, głóg, jeżyny, żołędzie itp. Podaję też zieleninę, a w miesiącach zimowych pociętą kapustę. Jako dodatki stosuję gryty i kostki mineralno- wapienne dla gołębi, a do picia podaję codziennie świeżą wodę do której, co kilka dni dodaję witaminy, olejki czosnkowe, oraz preparaty uzupełniające takie jak: Amivit H, Optimin H, Acidomid H, dla lepszego zdrowia samopoczucia moich ptaków.
Mam też nadzieję, że w ten sposób utrzymywane moje ptaki będą żyły sporo lat i przyniosą mi wiele satysfakcji i radości z ich obserwacji, a najlepiej gdybym jeszcze mógł obserwować je z gromadką swego potomstwa, czego życzę każdemu hodowcy tych ptaków.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik http://www.mojeptaki.pun.pl/viewtopic.php?pid=4#p4 4@http://www.mojeptaki.pun.pl Crossoptilon auritum

Ten powszechnie hodowany ptak jest najczęstszym bywalcem w naszych wolierach spośród wszystkich uszaków. Mimo iż nie jest ptakiem kolorowym, urzeka każdego swym wdziękiem.
Podstawowym kolorem ubarwienia tych ptaków jest kolor szary z odcieniem niebieskiego, skąd tez niektozy zwa go niebieskim.
Ciemię jest koloru aksamitnie czarnego, pióra po bokach głowy tworzące uszy i podgardle koloru białego, twarz czerwona, dziob mocny i silny koloru rogowego. Szyja, plecy, brzuch, pokrywy skrzydłowe koloru szarego, nogi zaś sa koloru czerwonego.
Ogon tworzący wachlarz jest zabarwiony metalicznym niebiesko-fioletowym połyskiem Piec skrajnych piór od nasady do 2/3 długości sa białe.
Koguty dorastają do ok.95 cm długości ciała, a ich ciężar waha się od 1.7 do 2.1 kg., kura jest nieco mniejsza i wazy 1.45 do 1.80 kg. Kura ma tez węższa głowę, trochę mniejszy i węższy dziob oraz mniejsze ostrogi lub pozbawiona jest ich wogóle.
W swojej ojczyźnie -Chinach, gatunek ten występuje w rejonach górskich prowincji Cinghaj i w północno -zachodniej części Syczuan. Zamieszkuje tam rzadkie lasy iglaste oraz dębowe na wysokościach od 1500 do 3800 m.n.p.m a czasem i wyżej. Dojrzałość płciową ptaki te osiągają w naturze w pierwszym roku życia, w hodowlach czasem prywatnych zdarza się ze w drugim. Jest to gatunek monogamiczny , kogut łączy się z jedna kura i zazwyczaj taka para trwa ze sobą przez cale Zycie. Tokując do swojej wybranki obchodzi ja wokół z rozpuszczonym od jej strony skrzydłem i częścią ogona.
Kura na swoje gniazdo wyszukuje ustronne miejsce znajdujące się najczęściej pod krzewami lub w krzakach, czasem pod pniem dużego drzewa. Gniazdo to wygrzebany w piachu dołek, wyścielony liśćmi i igliwiem.
Samica znosi do niego w 2 dniowych odstępach ok.5-12 jaj o kolorze zazwyczaj szarym lub oliwkowym. Trafiają się tez i jajka o ciemnym zabarwieniu jak i z rdzawymi plamkami.
Po zniesieniu całego kompletu jaj, zaczyna je wysiadywać przez okres 26-28 dni. Kogut w tym czasie przebywa w pobliżu gniazda.
Pisklętami po wykluciu opiekują się oboje rodzice i wodza je w poszukiwaniu pokarmu.
Po za okresem lęgowym uszaki łączą się, tworząc niewielkie stada.

W warunkach hodowlanych ,powinniśmy umieścić ptaki w obszernej wolierze ogrodowej obsadzonej ozdobnymi krzakami, oraz w miarę urozmaicić kamieniami, korzeniami, pniami.
W tak urządzonej wolierze ptaki będą czuły się bezpiecznie i ładnie będą się prezentować, a kura sama wyszuka sobie miejsce na gniazdo, w którym zazwyczaj sama będzie wysiadywać jajka. Powinniśmy wtedy jej na to pozwolić, gdyż dorosła para uszaków wodząca dumnie za sobą swoje pisklęta i troskliwie opiekująca się nimi to widok który, daje sporo radości i satysfakcji hodowcy. W ten sposób odchowane młode rozwijają się prawidłowo i sa pełne wigoru.
Jako karmę podajemy im mieszankę paszowa dla bażantów lub kurczaków, a w miarę wzrostu dodajemy zieleninę oraz ziarna, przechodząc stopniowo na pokarm ptakom dorosłych. Dorosłe uszaki karmimy zaś jak najbardziej urozmaiconą mieszanką różnych zbóż, podając też wszelkiego rodzaju warzywa oraz owoce, w tym też leśne. Karmimy je jednak w sposób umiarkowany gdyż ptaki te mają skłonności do tycia, a takie niechętnie przystępują do lęgów.
Ptaki te można też utrzymywać luzem w przydomowym ogrodzie, gdzie same będą zaspokajały swoje potrzeby pokarmowe. Trzeba się jednak liczyć ze szkodami jakie mogą wyrządzić te ptaki przekopując ziemię mocnym dziobem, rozkopując np. rabaty z kwiatami, skalniaki itp. Powinniśmy jednak ptaki przyzwyczaić do nocowania w pomieszczeniu, gdyż pozostawienie ich na noc w ogrodzie bywa ryzykowne ze względu na drapieżniki. Puszczając
uszaki swobodnie po ogrodzie, powinniśmy liczyć się też z tym że bywają niekiedy agresywne w stosunku co do odwiedzających nas osób, a im obcych ludzi. Niektóre samce, bywają też agresywne do swego opiekuna podczas okresu lęgowego, co ma swoje wytłumaczenie, gdyż bronią swego rewiru i samicy na gnieździe. Po za tym okresem bywają bardzo spokojne i łagodne - przyzwyczajając się do swego opiekuna i przyjmując pokarm z ręki, a nawet można je tak przyzwyczaić że, przychodzą na zawołanie.
Jest to długowieczny gatunek bażantów i odporny na nasze warunki klimatyczne. Zapewniając mu jak najbardziej odpowiednie warunki bytu, zapewne będą cieszyć nas przez wiele lat, dając nam satysfakcję i zadowolenie z ich utrzymywania, oraz w miarę naturalnych lęgów- podpatrywania ich zachowań rodzinnych co, z pewnością przyniesie nam wiele radości. Sam osobiście tego doświadczyłem i jest to wielka satysfakcja, że uda się rozmnożyć jakikolwiek gatunek bażanta, w tych czasach gdy większość hodowców nastawia się na zyski i rozmnaża te ptaki w inkubatorach nie dając młodym pisklętom szans na szczęśliwe dzieciństwo ze swymi rodzicami.]]> Niedziela 26 PaŸdziernik Niedziela 26 PaŸdziernik